Powervrouw

De do’s en don’ts van Denise Anna

Omdat mannen van Mars komen en vrouwen van Venus, en we elkaar vaker niet dan wel begrijpen, geven we in deze rubriek vrouwen waar we graag naar kijken een stem. Do’s en don’ts, afknappers en goede tips om te her- en veroveren vind je hier. Deze editie aan het woord: Hyrox-hybrid athlete, fitfluencer en militair bij de luchtmacht Denise Anna. Je kunt haar kennen van haar sportvideo’s op socials, haar boek Jouw beste versie of van haar deelname aan het programma Kamp van Koningsbrugge, waar ze het tot de finale wist te schoppen. Ze is gelukkig in de liefde en woont in Scheveningen, waar ze volop traint voor haar volgende Hyrox-uitdaging. Dít zijn de do’s en don’ts van Denise Anna.

Openingszin
‘Ik ben geen fan van openingszinnen. Sterker nog: ik vind ze verschrikkelijk. Het komt weleens voor dat een man met een openingszin in mijn DM slidet, maar dan denk ik al na de eerste twee woorden: ho, stop maar. Ik ben veel meer onder de indruk van een leuke, zelfverzekerde “hoi” wanneer ik iemand in het echt ontmoet. Bij een eerste, fysieke indruk kan ik binnen een seconde aanvoelen of iemand mijn soort mens is. Daar ben ik heel gevoelig voor.’

Aantrekkelijk
‘Ik hou ervan als een man initiatief neemten mijn vrouwelijke energie versterkt met zijn mannelijkheid. Ik kan best snel in mijn mannelijke energie schieten door mijn doorzetters- en aanpakkersmentaliteit, maar het liefst blijf ik in mijn zachte, vrouwelijke energie, omdat ik me daar meer sereen voel. Daarom vind ik een mannelijke man heel aantrekkelijk: iemand die niet bang is om beslissingen te nemen, zijn eigen plan trekt en mij meeneemt op pad. Wat uiterlijk betreft voel ik me echt vrouw bij een stoere man met grove handen, een beetje eelt en mooie, brede polsen.’

Traditioneel
‘Wat de liefde betreft ben ik vrij traditioneel ingesteld. Ik vind het leuk als een man de eerste paar dates bedenkt en me meeneemt in een zelfbedacht plan. Met alleen een drankje kom je er bij mij niet vanaf. En ja, ik vind ook dat hij de rekening hoort te betalen.’