Het nieuwe fulltime?

Echte mannen werken 4 dagen

‘We werken ons kapot voor een norm die al honderd jaar oud is’, stelt econoom Louis Goulmy. Hij pleit publiekelijk voor een vierdaagse werkweek – en dan niet de alom bekende variant waarin je dan maar vier keer negen uur op de zaak zit. We spraken Goulmy over tijdsverspilling, de fatherhood penalty en waarom vrij zijn op een doordeweekse dag je zo’n rotgevoel kan opleveren.

Jij bent groot voorvechter van een vierdaagse werkweek. Waar komt dat idee vandaan?
‘Het heeft te maken met optimale inspanningsduur én met gendergelijkheid. We hebben een ideale werkersnorm die gebaseerd is op de jarenvijftigman; de kostwinnaar. Maar die samenleving bestaat niet meer. Vrouwen werken tegenwoordig ook betaald, maar de rol van de man is nooit fundamenteel aangepast. Vandaar de titel van mijn boek: Echte mannen werken 4 dagen. Die mannennorm moet worden aangepakt.’

Hoe antiek is ons huidige werkmodel eigenlijk?
‘Ruim honderd jaar oud. De veertigurige werkweek verspreid over vijf dagen is ingevoerd door Henry Ford in 1926, voor ongeschoolde fabrieksarbeiders die laag betaald werk deden. Tegenwoordig is de werkintensiteit veel hoger, werken we vaak met z’n tweeën, en willen we veel meer autonomie. Het systeem is compleet verouderd, maar we houden het toch in stand.’

Hoeveel tijd verspillen we eigenlijk op de werkvloer?
‘Organisaties verliezen gemiddeld twintig tot dertig procent aan productiviteit door verzuim, verloop, vermoeidheid en inefficiënt werken. En dan hebben we het nog niet over meetings. Een vergadering kost nooit alleen de tijd van de vergadering zelf: je bereidt voor, je loopt erheen, je babbelt wat, je schakelt erna weer af. Dat zijn allemaal verborgen tijdkosten. Onderzoek laat zien dat de optimale werkdag niet acht uur duurt, maar ergens tussen de drie en de vijf uur van intense focus. Wie vier keer anderhalf uur gefocust werkt, met pauzes ertussen, behoort tot de tien procent meest productieve werknemers. Mensen die minder uren maken, ervaren minder stress en slapen beter, waardoor ze een hogere werkdruk aankunnen en dus productiever zijn als ze wél aan het werk zijn. Bovendien motiveert vrije tijd meer dan geld.’